Beste deelnemer,

Na ruim 1,5 jaar neem ik afscheid van Theater Inclusief. Het heeft even geduurd om de knoop door te hakken, maar uiteindelijk merk ik dat het een goed besluit is geweest. Mijn bedrijf Ocullus Consultancy is groeiend waardoor ik het niet meer kan combineren. Ik ben dit werk gaan doen om te zorgen voor meer gelijkheid binnen organisaties. De feedback van opdrachtgevers is veelal dat de organisatie echt veranderd is op het gebied van meer bewustwording, objectievere werving en inclusief leiderschap. Dat geeft mij energie en voldoening. Ook het succesvol recruiten van divers personeel is een dienst waarvan ik merk dat het organisaties concreet verandert. Een doelgroep die doorgaans moeilijk wordt bereikt, maar met onze aanpak de kandidaat en de opdrachtgever met een tevreden gevoel aan elkaar koppelen. Het zal voor mij een druk maar vooral leerzaam jaar worden. Een jaar waarin we een aanbesteding hebben gewonnen binnen het Rijk. Het jaar waarin wij het doel hebben om zoveel mogelijk organisaties met maatwerk en met evidence based training en advies concreet verder te helpen.

Wat betreft Theater Inclusief: Er zijn zoveel mensen die ik wil bedanken voor een leuke en prettige samenwerking, voor de mooie gesprekken, voor de tomeloze betrokkenheid en passie op het gebied van diversiteit en inclusie. Ik wil dan ook ieder van jullie danken voor de fijne samenwerking. Samen met Cees Debets en Anja van den Bos heb ik met heel veel plezier gewerkt als projectleider binnen Theater Inclusief. De periode waarin we nu zitten met de lockdown is een bittere pil voor iedereen binnen de culturele sector. En toch merk ik dat het draagvlak voor Theater Inclusief nog steeds aanwezig is. In een periode waarin je vanuit huis werkt, geen collega’s meer ziet, niet meer bezig bent met creëren, is er nog steeds behoefte aan activiteiten vanuit Theater Inclusief. We gaan dan ook gewoon door. Dit jaar is Naomi Arrindell gestart als projectleider. Een leuke, sociale en intelligente opvolgster, van wie je binnenkort nog veel meer zult horen.

Wanneer ik terugkijk en bedenk wat mij het meest is opgevallen dan is het dat we elkaar nog beter mogen leren kennen. Ga eens na welke doelgroep je nu nog niet bereikt? Zijn dat jongeren? Biculturelen? Mensen met een kleine portomonee? Bedenk je eens hoeveel mensen jij persoonlijk kent uit die doelgroep? Weet je waar ze van houden? Hoe ze leven? Wat hun wensen zijn? Wat zijn de redenen (pullfactoren) voor hen waardoor zij besluiten om een kaartje te kopen? Welke onderwerpen vinden zij interessant? Vinden mensen met een kleine portomonee het echt interessant om naar een voorstelling te komen dat over schuldenproblematiek gaat? Of is dat een onderwerp wat ze juist even willen vergeten? Trek je bicultureel publiek aan door voorstellingen over identiteitsvorming en discriminatie / rascisme? Of zijn er onderwerpen die beter aansluiten bij hun interesses? En hoe om te gaan met typecasting? Kan een biculturele maker alleen rollen spelen vanuit zijn eigen culturele achtergrond? Of kan een biculturele maker ook net zo goed de hoofdrol spelen in Othello? Als laatste voorbeeld: Welke rol spelen seksuele uitingen in een voorstelling. Nu het publiek aan het veranderen is, is het niet voor iedereen meer zo gewoon om geconfronteerd te worden met expliciete seksuele content.

Enige tijd geleden ben ik naar de voorstelling geweest van Nasrdin Dchar “JA!”. Samen met een (Marokkaanse) vriendin had ik een kaartje gekocht voor het Stadstheater in Zoetermeer. Wat mij meteen opviel was dat wij bijna de enige personen waren met een andere culturele achtergrond. Het was iets wat op elke plek even de revue passeerde in mijn gedachten, bij binnenkomst, bij het halen van een drankje, in de zaal zelf… Net alsof ik op zoek was naar enige herkenbaarheid, mensen die op mij leken, waardoor ik mij meer thuis zou voelen. Een paar dagen daarvoor zag ik een Facebookbericht voorbijkomen van het HNT, waar dezelfde voorstelling speelde. Het publiek was zichtbaar diverser. Het HNT had rondom de voorstelling een aantal activiteiten georganiseerd. Ze hadden o.a. een Iftar georganiseerd omdat de voorstelling tijdens de Ramadan viel, ze hadden de eindtijd van de voorstelling aangepast op het breken van het vasten en diverse gebedsruimtes gecreërd in de Koninklijke Schouwburg en met een app de bidkleedjes richting Mekka geplaatst.

In 1956 trok de Amerikaanse psycholoog Gordon Allport, tijdens zijn verblijf in Zuid-Afrika, al de conclusie dat contact dé manier is om vooroordelen te verkleinen. Op dat moment was de contacttheorie ontstaan. Contact met elkaar, elkaar echt leren kennen, maakt het mogelijk dat over en weer verbindingen ontstaan. En wanneer verbindingen ontstaan, ontstaan nieuwe creatieve uitingen waar je van tevoren niet over na hebt gedacht. Vooroordelen komen voort uit een gebrek aan contact. We generaliseren “de ander” omdat we hen niet kennen. De oplossing? Meer contact! Dus ga dat kopje koffie drinken met de ander, maak contact en laat je verrassen door de hoeveelheid overeenkomsten die je hebt met de ander. Heel veel plezier de komende jaren en wie weet tot ziens!

Warme en inclusieve groet,

Karima el Bouchtaoui

06-40725773

Karima@ocullus.nl